เรื่องราวชีวิตและอนาคตที่น่าสนใจ
ดิฉันนางสาวชื่นฤดี สุวรรณโณ ชื่อเล่น กระท้อน อายุ 19 ปี ศึกษาที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต คณะครุศาสตร์ หลักสรูตการประถมศึกษา ดิฉันเป็นลูกสาวคนที่2 หรือเป็นลูกสาวคนสุดท้องนั้นเอง
เรื่อราวชีวิตที่ภาคภูมิใจของดินฉัน
ย้อนกลับไปตอนดิฉันศึกษาอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 6 ทุกคนต่างหาที่ศึกษาต่อรวมถึงดิฉันที่กำลังรังเรใจ ทั้งเรื่องคณะ และเรื่องสถาบันที่จะเลือกศึกษาต่อ แต่สุดท้ายเราทุกคนก็ต้องเลือกเพือยงแค่ 1คณะ และ 1สถาบันเท่านั้น แต่ประเด็นสำคัญอยู่ที่ครอบครัวเราอยากให้เรียนครู เพราะเป็นอาชีพที่มั่นคงและมีเกียรติ พ่อพูดเสมอว่า "พ่ออยากให้หนูเรียนสูงๆ จะได้มีงานทำที่ดี เลี้ยงตัวเองและครอบครัวในอนาคตของหนูได้ แต่ไม่ต้องรวยล้นฟ้า เราก็มีความสุขได้ เพียงแค่เราคิดดี ทำดี และเป็นคนดีก็พอ"
ตอนนั้นเราคิดในใจว่า "ถ้าไม่มีเงินเราจะอยู่ได้ยังไง ใครก็อยากมีเงินเยอะๆกันทั้งนั้น เพราะเงินซื้อได้ทุอย่างไม่ใช่หรอ?"
ตอนนั้นยอมรับเลยว่า ไม่ชอบวิชาชีพนี้เลย รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ ไม่ทันสมัยเหมือนเพื่อนๆ แต่ด้วยความที่เราต้องเชื่อฟังผู้ใหญ่เราก็ต้องเรียนครู และสถาบันที่เลือกเป็นสถาบันแรกก็คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต จากความคิดที่ว่า เรียนครูต้องน่าเบื่อแน่ๆ แต่เมื่อได้เข้ามาสัมผัส ที่นี้มีทั้งมิตรภาพ ความรักและสามัคคีระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง ช่วยเหลือกันเปรียบเสมือนเราเป็นครอบครัวเดียวกัน
ดิฉันก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่อยากจะเป็นครูนั้นมันเริ่มขึ้นตอนไหน อาจจะเป็นคำพูดของเพื่อนๆที่มีจุดมุ่งหมายที่อยากจะเป็นครูกันมากๆ หรือการได้ไปดูงานตามโรงเรียนต่างๆที่มหาวิทยาลัยจัดไปศึกษาดูงาน มันรู้สึกมีความสุขมากๆยิ่่งได้เห็นเด็กนักเรียนยกมือไหว้มันรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไมพ่อและแม่อยากให้เราเรียนครู นอกจากจะเป็นอาชีพที่มั้นคงแล้ว ยังได้เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยเหลือสังคมอีกด้วย เช่น ช่วยสอนให้เขารู้จักความสามัคคี มีระเบียบวินัย และมีความกตัญญู
อนาคตที่อยากให้เป็น
แม่พิมพ์ของชาติ คำนี้ได้ยินทีไรอดภูมิใจไม่ได้ทุกที ในอนาคตเราทุกคนไม่สามารถรู้ได้ว่าเราจะประสบความสำเร็จตามที่เราคาดหวังไว้หรือไม่ ไม่ว่าดิฉันจะได้เป็นครูหรือไม่ก็ตาม มันก็ไม่สำคญเท่ากับการทำหน้าที่ของเราในวันนี้ให้ดีที่สุด ในอนาคตดิฉันก็อยาก มีหน้าที่การงานที่ดี มีครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุข เป็นที่ยอมรับของคนในสังคม
"ไม่ต้องรวยล้นฟ้า แต่เราก็มีความสุขได้ " ตอนนี้หนูเข้าใจแล้วค่ะพ่อ ว่าเงินซื้อไม่ได้ทุอย่าง ความรู้และใจคนไม่สามารถซื้อได ถ้าอยากได้ต้องรู้จักฝึกฝน ใฝ่เรียนรู้ และคิดดี ทำดี แค่นี้เราก็จะอยู่ในสังคมอย่างมีความสุขได้แล้วค่ะ
นางสาวชื่นฤดี สุวรรณโณ 55113400185 (D1)
